Loading the content... Loading depends on your connection speed!

KOOP OP DEZE FOTOGALERIE EEN LANDSCHAPSFOTO VAN MARTIN KERS. VOOR THUIS OF OP KANTOOR.

Hoe het begon


Martin Kers (8 april 1944)

Een leven van kijken

Ik ben tijdens de oorlog geboren in Rijsoord, een klein dorpje aan de Waal, vlakbij Ridderkerk. Daar begint mijn verhaal van kijken, tekenen en fotograferen. Als kind keek ik al naar de kleine, kleurrijke details tussen de grassprieten, de salamanders, torren en vlinders. Ik ben nooit ophouden met kijken. Ik speelde aan de oevers van de Waal en gooide steentjes in de rivier om te kijken naar de glinsteringen van het opspattend water.

Ons gezin woonde in een dijkhuisje aan de rivier. Op de dijk sta je hoger, heb je ruim uitzicht over een onmetelijk land tot aan de horizon. Ik droomde over de wereld die daar achter lag. De dijk was de leidraad in mijn leven. Op de dijk kon je niet verdwalen. Aan de dijk stonden de grote boerderijen, arbeidershuisjes, knotwilgen en fluitenkruid. In mijn kinderogen was alles veilig, romantisch en opwindend.

‘Wat begon met kijken naar de natuur rondom het dijkhuis van zijn ouders

mondde uit in fascinatie voor landschappen in Nederland en de hele wereld.’

Alles wat ik zag, wilde ik bewaren en vasthouden. Thuis maakte ik tekeningen van wat ik buiten allemaal zag en beleefde. Maar ik vond dat niet genoeg. Met een fototoestel zou het bewaren van die indrukken veel beter lukken. Op mijn 15de kreeg ik mijn eerste fototoestel. Een simpele ‘Agfa klak’ in een leren etuitje. Dar begon een nieuw avontuur.

Ik fietste over de slingerende dijken naar Alblasserdam, Barendrecht en Bolnes. Ik gleed langs velden van bloeiende aardappels, tuinbonen, bieten en in de zomer zag ik de blauwe bloemen van het bloeiend vlas. Ik volgde het door mijn lens. Ik zag de arbeiders op het land, de glimmende sloten in donkere aarde. En in een verre verte lonkte de onbereikbare havens en industriegebieden van Rotterdam.

Ik reisde steeds verder weg van huis en ontdekte nieuwe vormen en kleuren. Alles was spannend. Het grote geheel en daarin zoeken naar de details fascineerde mij. De details van rietkragen en tegelijkertijd de dreigende schaduwen van wolken die over het land gleden. Het grote en het kleine. Er zijn landschappen die passen in de palm van je hand, andere landschappen rekken zich eindeloos uit met wolkenpartijen.

‘Natuur en stedelijkheid, het grote geheel en het detail, grillige rondingen en strakke lijnen, ik begon het allemaal vast te leggen.’

De camera, hoe klein en eenvoudig ook, leerde me te kiezen. De omgeving waarin ik verkeerde was vaak omvangrijk en veelsoortig. Door de lens was het anders. Dan wordt de wereld klein. Een camerazoeker verplicht je om uit dat grote geheel heel precieze keuzes te maken, nog aandachtiger te kijken en camerastandpunten te kiezen. Ik ontdekte dat juist in die keuzes je persoonlijkheid en oorspronkelijke inzichten tot uitdrukking komen.

Ik zag hoe natuur en industrie organisch in elkaar overvloeiden en vergingen. Ik tuurde naar de grafische vormen van de havens die de glooiende en speelse landschappen doorboorden. In het groen zag ik hoge zwarte kranen in tegenlicht, de bouwstaketsels van de naoorlogse huizenbouw, de zanderige straten van nieuwe wijken in aanbouw. Natuur en stedelijkheid, het grote geheel en het detail, grillige rondingen en strakke lijnen, ik begon het allemaal vast te leggen. Tot op de dag van vandaag. In Nederland en in de rest van de wereld.

Copyright 2014 Martin Kers

Mobile version: Enabled